Gin: co musisz wiedzieć, historia, metody produkcji, jak pić i czego spróbować
Gin - to klasyczny angielski napój alkoholowy wytwarzany z jagód jałowca, kolendry, arcydzięgla, korzenia fiołka, migdałów i innych składników.
Smakowi i zapachowi wysokiej jakości ginu zawsze towarzyszą wyjątkowe nuty jagód jałowca, a kolor jest zawsze przejrzysty, bez zmętnienia i osadu.
Moc ginu powinna wynosić co najmniej 37,5%.
Wszystko, co musisz wiedzieć o ginie
Pochodzenie nazwy
Gin jest skróconą formą starszego angielskiego słowa genever, związanego z francuskim słowem genièvre i holenderskim słowem jenever. Co ostatecznie oznacza "jałowiec".
Moc
Zgodnie z prawodawstwem europejskim, moc klasycznego ginu nie powinna spaść poniżej 37,5 stopnia.
Jeśli chodzi o top bar, decyzja należy do producenta. Ale z reguły opiera się na około 47 stopniach.
Niuanse produkcji
Dziś gin jest napojem otrzymywanym przez powolną destylację ziołowych nalewek alkoholowych, produkowanych w specjalnym pionowym destylatorze.
Należy zauważyć, że istnieje również zastępcza wersja napoju, która jest wytwarzana przez zmieszanie alkoholu z wodą i gotową esencją alkoholowo-roślinną.
Gin został po raz pierwszy wyprodukowany w Holandii
Oczywiście obecnie gin jest bardziej kojarzony z Anglią, ale faktem jest, że po raz pierwszy został wynaleziony w Holandii.
Gin został przywieziony do Anglii przez żołnierzy walczących w holenderskiej wojnie o niepodległość w XVII wieku. Londyński gin, jaki znamy obecnie, pojawił się później, około 150 lat później.
Korzenie popularności ginu z tonikiem sięgają Indii
W XIX wieku Brytyjczycy rozpoczęli ekspansję w Indiach. Jednak w obliczu nowych chorób, takich jak malaria, musieli szukać sposobów na ich leczenie.
W ten sposób wynaleziono tonik leczniczy, który miał bardzo gorzki smak. Aby rozcieńczyć tę gorycz, dodano do niej gin.
Koktajl Buravchik
Przepis na koktajl Gimlet został wynaleziony w celu powstrzymania szkorbutu u marynarzy. W tamtych czasach był to poważny problem, a wielu marynarzy było na skraju śmierci. Mieszanka ginu i soku z limonki zrobiła różnicę.
Większość ginu nie jest pita w Anglii
Według szacunków globalnego rynku, około 43% światowego obrotu ginem pije się na Filipinach. Filipińczycy mają nawet specjalne słowo na picie ginu - "Ginuman".
Możesz zrobić swój własny gin
Obecnie istnieje wiele gotowych składników do produkcji domowego ginu. Można je łatwo kupić online. A dla najbardziej pomysłowych sprzedawane są specjalne destylatory i bardziej zaawansowane zestawy do tworzenia własnego ginu.
Ale jeśli planujesz cieszyć się tym wspaniałym napojem raz w roku, lepiej kupić słynny gin w swoim barze w najbliższym sklepie monopolowym.
Historia ginu
Najwcześniejsza znana pisemna wzmianka o ginever znajduje się w XIII-wiecznym dziele encyklopedycznym Der Naturen Bloeme (Brugia), a najwcześniejszy wydrukowany przepis na ginever pochodzi z XVI-wiecznego dzieła Een Constelijck Distileerboec (Antwerpia).
Lekarzowi Francisowi Sylvii błędnie przypisuje się wynalezienie ginu w połowie XVII wieku, a istnienie genevera zostało potwierdzone w sztuce Philipa Massingera "Książę Mediolanu" (1623), kiedy Sylvia miała około dziewięciu lat.
Argumentuje się ponadto, że angielscy żołnierze wspierający Hiszpanów w Antwerpii w 1585 r., podczas wojny osiemdziesięcioletniej, pili genever ze względu na jego uspokajające działanie przed bitwą, co zdaniem badaczy jest przyczyną powstania terminu "genever" "Holenderska odwaga".
Do połowy XVII wieku liczne małe holenderskie i flamandzkie destylarnie spopularyzowały ponowną destylację spirytusu słodowego lub wina słodowego z jałowcem, anyżem, kminkiem, kolendrą itp.п., które były sprzedawane w aptekach i stosowane w leczeniu chorób nerek, lumbago, dolegliwości żołądkowych, kamieni żółciowych i dny moczanowej.
Kanoniczny gin pojawił się w Anglii w różnych formach na początku XVII wieku. Napój ten stał się znacznie bardziej popularny jako alternatywa dla brandy, gdy Wilhelm III, II i I oraz Maria II zostali królami Anglii, Szkocji i Irlandii po rewolucji.
Spożycie ginu w Anglii wzrosło dramatycznie od czasu, gdy rząd zezwolił na nielicencjonowaną produkcję ginu, nakładając jednocześnie wysokie cło na wszystkie importowane alkohole.
Takie działania władz doprowadziły do rozkwitu rynku jęczmienia niskiej jakości, który nie nadawał się do warzenia piwa, aw latach 1695-1735 w całej Anglii pojawiły się tysiące sklepów z ginem - okres znany jako "aperitif. Jednak umiarkowana ilość schłodzonego napoju jałowcowego może również dodać wyjątkowego smaku uczcie mięsnej, rybnej, a nawet wegetariańskiej.
Jednocześnie, ze względu na nadmierną szorstkość 70% wytrawnego ginu, napój ten jest znacznie częściej stosowany w mieszankach i koktajlach.
Temperatura serwowania
Przed podaniem schłodź gin do temperatury 4-6°C.
Do czego nalewać
Gin podaje się w małych szklankach o pojemności 30-50 ml.
Z czym pić gin oprócz toniku?
Alkohol można mieszać w dowolnych proporcjach z różnymi sokami, wodą mineralną, a nawet colą lub czarną kawą.
Najlepiej używać soków o słodko-kwaśnym lub gorzkim smaku: żurawiny, ananasa i oczywiście wszelkiego rodzaju owoców cytrusowych.
Najlepsze proporcje do mieszania to 50 do 50.
Gdzie znajdują się przepisy na koktajle z ginem??
Oto wszystkie przepisy ze zdjęciem.
Jakie przekąski pasują do ginu
To pytanie jest właściwe w przypadku czystego ginu, ponieważ ani mieszanki, ani koktajle wykonane z tego napoju z definicji nie wymagają żadnej dodatkowej przekąski...
Jeśli chodzi o aperitify, klasyczną przekąską w tym przypadku są tak proste przekąski, jak oliwki, plasterki cytryny, marynowana cebula lub ulubione przez Brytyjczyków marynowane jajka przepiórcze z solą selerową...
W przypadku głównej uczty odpowiednie są wszelkie przekąski, z wyjątkiem deserów.
Podsumowując, jeśli zdecydowałeś się zaangażować w nieznaną wcześniej kulturę ginu, teraz wiesz, od czego zacząć. Najważniejsze to nie zapominać o umiarze i pamiętać, że antybiotyki i gin absolutnie nie są kompatybilne.
Jakie marki ginu warto wypróbować
Aktualizacja: 23.04.2019
Kategoria: Gin