Cognac Graham: geschiedenis, overzicht van soorten + interessante feiten
De traditionele Georgische drank werd gemaakt in de oudste cognacfabriek van het land in het midden van de XX eeuw.
Over het bedrijf "David Saradzhishvili en Eniseli", gevestigd in Tbilisi, al meer dan honderd jaar, en de technologie die wordt gebruikt voor het maken van "Grammy", nog ouder...
De geschiedenis van het merk
Het eerste Cognac Huis in Georgië verscheen in 1884. Het werd opgericht door een getalenteerde ondernemer en filantroop David Saradzhishvili. Voordat hij aan de brandy begon, bestudeerde de toekomstige distilleerder zorgvuldig de Franse cognackunst. Daarna verkende hij het land op zoek naar een plek met een klimaat en een bodem die optimaal zijn voor de druiventeelt.
De eerste fles lokale cognac werd geproduceerd in 1887. En aan het einde van de XIX eeuw werd de drank zeer gewaardeerd op de internationale markt.
Het Georgische product kreeg een gouden medaille op tentoonstellingen in Parijs, Chicago en Brussel, en in 1913 kreeg het bedrijf Saradzhishvili de titel van "een leverancier aan het keizerlijke hof".
Na de dood van de grote distilleerder zette zijn vrouw Catherine zijn bedrijf voort. Met de komst van de Sovjetoverheersing werd het bedrijf genationaliseerd en kreeg het een nieuwe naam "Tbilisi cognacfabriek". De fabriek kwam pas in 1994 weer in privébezit. De nieuwe eigenaar is niet gerelateerd aan de beroemde familie, maar wilde de oorspronkelijke naam te herstellen.
Cognac "Gremi" verscheen in de lijn van het huis in 1961. Het kreeg zijn naam ter ere van een oud dorp in Kakheti.
Tegenwoordig wordt de drank niet meer in de fabriek geproduceerd "Sarajishvili", en het is zelden te koop. Maar als je hard genoeg je best doet, vind je verzamelobjecten uit de Sovjettijd of nieuwe versies van de beroemde cognac van andere fabrikanten.
Kenmerken van de productie
Hoe cognac wordt geproduceerd "Grammy" traditioneel "Sharansky" door de van Frankrijk geleende methode.
Als grondstof worden lokale druivensoorten gebruikt: Sachkhere, Kvareli en Gurjaani.
Het wordt gerijpt in eiken vaten gemaakt van lokaal eikenhout ("Iberica"). De minimale rijpingsperiode is 8-10 jaar.
De drank behoort tot de categorie KVVK.
Overzicht van soorten
Vind cognac in het Russische retailnetwerk "Gremi" vrij moeilijk. Meestal brengen kenners het mee uit Georgië of kopen het van verzamelaars.
Het assortiment van de beroemde cognac wordt vertegenwoordigd door de volgende varianten (van verschillende fabrikanten):
Vintage cognac "Graham" van de distilleerderij in Tbilisi
Inclusief verzamelobjecten uit de jaren 60 en 90. Bestaat uit cognac van 8-9 jaar oud.
Kleur: licht goudkleurig, smaak: zacht, aangenaam. De consistentie is fluweelzacht, stroperig.
Het bouquet wordt gedomineerd door bloemige, fruitige, kruidige en vanilletonen.
In de smaak zijn tonen van amandelen, appels, eikenhout en gedroogde abrikozen te onderscheiden.
Bekroond met 4 gouden en 2 zilveren medailles. Sterkte: 43%.
"Grammy" van "Bolero en Co"
Het heeft een rijke donkere amberkleur met gouden reflecties en een kruidig aroma.
Smaak: fris, zonder harde alcohol, met een lichte bloemenflair en vanilletonen.
Rijping: 9 jaar. Sterkte: 40%.
Als aperitief bij Georgische cognac wordt het aanbevolen om rundvleessteak of lamskebab te serveren.
Interessante feiten
Om de kunst van cognac onder de knie te krijgen, reisde David Saradzhishvili naar Frankrijk.
Onder zijn leraren was een groot distilleerder Jean Camus, die in die tijd zijn eigen cognachuis bezat ("Camus").
Na de dood van de oprichter van de fabriek in Tbilisi werd het grootste deel van zijn fortuin, volgens zijn testament, besteed aan goede daden: sponsoring van de Literacy Society, onderzoeksinstituten, de bouw van scholen en ziekenhuizen, een theater in Kutaisi, enz.
De huidige eigenaars van de fabriek in Tbilisi eren de nagedachtenis van zijn schepper.
In 1994 werden de overblijfselen van Maestro David en zijn vrouw herbegraven in een kapel in het stadscentrum. Het bedrijf richtte ook een monument op ter ere van hem en restaureerde de phaeton waarmee hij rondreed op zijn landgoed.
Volgens een legende raakte Winston Churchill in 1945 zelf geïnteresseerd in cognac uit Tbilisi, die naar de USSR kwam voor de conferentie van Jalta.
Als gevolg hiervan kreeg de technoloog Vakhtang Tsitsishvili de Stalinprijs en in 1961 creëerde hij een nieuw recept voor cognac (het was Grammy).
Update: 23.06.2019
Categorie: Brandewijn en Cognac