Valpolicella şarapları: tarihçe, genel bakış, nelerden yapıldıkları, türleri

Valpolicella şarapçılık bölgesi İtalya'nın kuzey doğusunda, ünlü Veneto bölgesinin batısında yer almaktadır. Bölge mermer madenciliği ve lüks şarap üretimi ile ünlüdür. Bölgenin adı, şu şekilde tercüme edilebilir "bi̇n mahzen vadi̇si̇", bölgede üzümlü içecek üretimine ne kadar önem verildiğini gösterir.

Burada üretilen şaraplar aşağıdaki kategorilere aittir DOC ve DOCG - İtalyan şarapçılığında en yüksek.

Valpolicella'nın şarapçılık tarihi

Arkeolojik buluntular bölgede şarap üretiminin M.Ö. I-II binli yıllarda başladığını göstermektedir. yüzyıl. içinde.е. э., ve satışlarına dair ilk yazılı kayıt VI. yüzyıla kadar uzanmaktadır. е. э.

Valpolicella'dan gelen alkollü içeceklerin kalitesi zaten iyiydi, bu da sekizinci yüzyılda Venedik Cumhuriyeti'nin ticaretinde önemli bir pay almasını sağladı.

Orta Çağ boyunca yerel şaraplar popülerliğini bir miktar kaybederek yerini Yunan içkilerine bıraktı. Önceki satış seviyesine ancak XV-XVI. yüzyıllarda ulaşılabilmiştir: bu dönemde Valpolicella ürünleri tüm Avrupa'ya yayılmıştır.

Bir sonraki düşüş, bölgenin filoksera salgını ve iç çatışmalarla çalkalandığı XIX. yüzyılda meydana geldi. Üzüm bağlarının restorasyonu ve çevredeki huzur

Valpolicella'nın toparlanması uzun yıllar aldı: yerel şarapçılık ancak XX. yüzyılın ortalarında yeniden canlandı. Bu dönemde, teknoloji "amarone", Fermente meyveden şarap yapımını içeren şarap yapım süreci. Aynı dönemde, bölge topraklarını genişletti ve bir devlet statüsü kazandı DOC.

Ancak, kâr arayışı yerel şarapların kalitesinin düşmesine ve sonuç olarak satışların azalmasına neden olmuştur. XX. yüzyılın 70'li ve 80'li yılları bu konuda özellikle başarısız olmuştur.

90'lı yılların başında kaybedilen itibarı geri kazanmak mümkün oldu: Valpolicella şarap üreticileri tekrar şarapçılık yöntemine odaklandılar "amarone".

Sonuç olarak, satış hacimleri iki katına çıktı ve fiyatlar 3 kat arttı. 2000'li yılların başında, bölgenin otel şarapları yeni bir statüye layık görüldü - İtalyan şarapçılığındaki en yüksek statü DOCG.

Popüler çeşitler

Bölgede çoğunlukla diğer bölgelerde pratik olarak yetiştirilmeyen otokton kırmızı çeşitler yetiştirilmektedir.

1. Corvina

   Ana üzüm, yüksek tanen içeriğine sahip Corvina'dır. Bu çeşidin Valpolicella içecekleri içindeki payı %40 ila 70 arasındadır.

   Kalın kabuklu koyu meyveler, şaraplara tanınabilir bir kiraz aroması, parlak yakut rengi ve güçlü bir buket verir.

   Rechto ve Amarone teknolojilerinde güneşte kurutulmuş meyveler kullanılır.

2. Rondinella

   Yerel şarapların %40'ına ulaşan bir diğer yaygın çeşit ise Rondinella'dır.

   Meyveleri parlak mavi-mor renklidir, yoğun bir kaplama ile kaplıdır ve özellikle aromatiktir.

   Şarap buketine yumuşak bir kiraz vurgusu ve zengin bir yakut rengi verirler.

3. Molinara

   Üçüncü en önemli çeşit olan Molinara, yüksek asitliğe ve dut notaları içeren değişken bir tada sahiptir. Valpolicella şaraplarındaki içeriği %5 ila 25 arasındadır.

   Onun adı (içinde. "miller") çeşit, adını kırmızı-mor meyvelerinin kabuğundaki cömert, un benzeri kaplamasından almıştır.

   Buradan elde edilen şaraplar hafif, canlı, ahududu ve kiraz tonlarındadır.

Bu üzüm çeşitlerine ek olarak, bölgede geleneksel İtalyan Sangiovese, Barbera, Negrara, Rosignola, Trentina yetiştirilmekte olup, bunların içeceklerdeki payı %15'i geçmemektedir.

Fransız Beaujolais'sine benzeyen otokton Oseleta çeşidine ve Novelo çeşidine önemli plantasyonlar ayrılmıştır.

Valpolicella Çeşitleri

Üretim iline bağlı olarak, yerel içecekler ikiye ayrılır:

1. Bölgenin en eski komünlerinde üretilen Valpolicella Classico şarapları.

2. Aynı adı taşıyan vadide üretilen Valpantena şarapları.

Menşe adı (DOC) ile kontrol edilen ürünler arasında Valpolicella, Valpolicella Superiore, Recioto ve Amarone bulunmaktadır.

Rechto, Amarone ve Ripasso teknolojileri kullanılarak fermente edilmiş üzümlerden yapılan içecekler özellikle ilgi çekicidir. İlk ikisi topluca Passito olarak bilinir ve fermantasyon sürecine "appassimento".

Yöntem, yüksek olgunluk derecesinde hasat edilen meyvelerin birkaç hafta hatta aylarca kurutulmasını içerir. Nem kaybı şeker ve aroma bileşenlerinin seviyesinde artışa neden olur.

Sonuç olarak, şarap konsantre ve güçlüdür. Kurutulmuş meyvenin fermente edilmiş keki sıradan Valpolicella şaraplarının üretiminde yeniden kullanılır.

Ripasso, Ripasso adı verilen geri dönüştürülmüş bir teknoloji. Bu içecekler daha az karmaşıklık ve derinlikle karakterize edilir, ancak üretim maliyetlerini önemli ölçüde azaltır.

Valpolicella temel şarapları

Sonunda lal taşına dönüşen güzel bir yakut rengiyle ayırt edilirler. Yumuşak buket, kiraz tonlarına ek olarak, acı bir tat, muz ve yaban mersini notaları ile ince badem tonları içerir.

Uyumlu tat, artan yumuşaklık, kadifemsi ve dolgunluk ile karakterize edilir. Bu içecekler genellikle Fransız Beaujolais şaraplarıyla karşılaştırılır. Valpolicella superiore şarapları

14 ay veya daha uzun süre fermente edilmiştir. Üretimleri için, yüksek düzeyde alkol içeriğine sahip (11 ° 'den düşük olmayan) hafif kurutulmuş meyveler kullanılır, bu da bitmiş içecekte 12 °' ye ulaşır.

Rechto şarapları

Gazsız veya köpüklü olabilir. İlki narin bir nar rengi, çiçeksi tonlara sahip taze bir buket ile ayırt edilir.

Aromasında baharatlı kiraz, iris, menekşe, gül, tütün notaları vardır.

Tadına bal ve şekerlenmiş kestane tonları ile sulu meyve aksanları hakimdir. Dayanıklılık genellikle 14°'yi aşar.

Bu köpüklü şaraplar asil bir yakut rengi ve narin, tatlı, canlı bir tat ile karakterize edilir.

Amarone şarapları

Rechto'dan farklı olarak Amarone teknolojisi, mayşede biriken şekerlerin tamamen fermantasyonunu içerir. Bu yöntemle üretilen en eski şarap Villa Mosconi içki fabrikasında saklanmaktadır: şişe 1940 yılına aittir.

Amarone etiketlerinde üretim bölgesine atıfta bulunulur: Classico veya Valpantena.

Bu şaraplar, yıllanmış şaraplarda turuncu-kırmızıya dönüşen sulu lal-kırmızı rengi, kiraz ve kestane tonları içeren kalıcı aroması, canlılığı ve güçlü tanenleri ile karakterize edilir...

Tadı güçlü, parlak, taze, yağlı, çikolata, incir, kuru üzüm vurguları ile. Minimum yaşlandırma süresi - 2 yıl, optimum - 4-5 yıl. Orta güçte: 15-18°.

Bölgenin ünlü markaları arasındadır:

1. Allegrini

2. Domini Veneti

3. Tommaso Bussola

4. Stefano Accordini

5. Masi

6. Lenotti

Güncelleme: 14.11.2019

Kategori: Şarap ve Vermut