Zwaveldioxide in wijn: waarom, wat is het, is het schadelijk

Als je etiketten bestudeert, zie je dat de meeste druivendranken zwaveldioxide bevatten. Bovendien zit het niet alleen in betaalbare wijnen uit de budgetcategorie, maar ook in eliteproducten.

In de samenstelling van alcohol wordt dit ingrediënt meestal aangeduid als "E220". Aanduidingen kunnen dienen als een analogie van de inscriptie: "zwaveloxide/dioxide/dioxide", "SO₂", "Zwaveldioxide", "zwaveldioxide".

Waarom zwaveldioxide (E220) aan wijn wordt toegevoegd

Zwaveldioxide wordt al sinds de middeleeuwen gebruikt in de voedingsindustrie. Zijn antimicrobiële eigenschappen werden voor het eerst opgemerkt in het oude Rome.

Wijnmakers behandelen wijnvaten al heel lang met zwavel en voegen zwaveldioxide toe aan dranken. Het additief werd ook gebruikt om andere producten te conserveren. Toen de giftige eigenschappen van zwaveldioxide werden opgemerkt, werd het gebruik ervan verboden. Na verloop van tijd zijn wijnmakers echter teruggekeerd naar het toevoegen van het additief aan dranken, nadat ze een veilige dosering van de stof hadden vastgesteld.

Op dit moment is er nog geen volwaardige veilige vervanger voor dit ingrediënt gevonden.

Tegenwoordig wordt zwaveldioxide niet alleen gebruikt bij de productie van alcohol, maar ook bij de productie van sappen, gedroogd fruit, snoep, enz. д. Het wordt in verschillende vormen gebruikt: gasvormig, in poedervorm of als oplossing.

Bij de wijnbereiding is E220 onmisbaar in de volgende productiefasen:

1. Tijdens het oogsten en persen van de bessen.

2. Tijdens gisting en fermentatie van de drank.

3. Tijdens het bottelen.

Afhankelijk van de situatie stopt de toevoeging van zwaveldioxide de gisting, voorkomt het de vorming van azijnzuur, stabiliseert het de smaak en kleur van wijn, verlengt het de houdbaarheid van de drank en desinfecteert het vaten en productieapparatuur.

Bij afwezigheid van een antioxidant verzuurt en bederft de alcohol snel. In tegenstelling tot druivenproducten is het voor sterke alcohol niet nodig om een dergelijk additief toe te voegen, omdat het zelf een antimicrobiële werking heeft.

Hoe zwaveldioxide het lichaam beïnvloedt

In minimale concentraties is de stof niet schadelijk voor de gezondheid. Een aanzienlijke overschrijding van de toegestane normen is gevaarlijk.

Bij een overdosis van het conserveermiddel kunnen verschillende negatieve verschijnselen optreden: stofwisselings- en spijsverteringsstoornissen, allergische reacties, hoofdpijn, hartkloppingen en andere aandoeningen.

Inademing van zwaveldioxide kan leiden tot ernstige vergiftiging, waaronder longoedeem.

In de hoeveelheden die in wijn zitten, is zwaveldioxide echter absoluut ongevaarlijk. Het wordt volledig uitgescheiden uit het lichaam in de urine en hoopt zich niet op in weefsels. De enige mensen die zich onwel kunnen voelen bij het proeven van dranken met E220 zijn astmapatiënten, mensen met overgevoeligheid voor dit bestanddeel, maagzuurstoornissen en nieraandoeningen.

Het niet naleven van de consumptienormen wordt als gevaarlijk beschouwd: als je meer dan 3-4 glazen wijn drinkt, zal de concentratie van de stof het toegestane niveau overschrijden en kan dit je welzijn beïnvloeden.

Zijn er wijnen zonder E220

Zwaveldioxide is in acceptabele hoeveelheden aanwezig in de meeste wijnen. De enige uitzonderingen zijn de zogenaamde biodynamische (biologische) dranken, hoewel deze onbeduidende concentraties van de stof bevatten.

Feit is dat zwaveldioxide wordt geproduceerd in het proces van natuurlijke gisting, dus het is niet realistisch om een wijn te vinden die deze verbinding helemaal niet bevat.

Maar je kunt wel drankjes kopen met minimaal E220: dit zijn producten met de volgende icoontjes "USDA biologisch" і "Exocert".

De bekendste fabrikanten: "Zind-Humbrecht" і "Leroy" (Frankrijk), "Kalleske" (Australië), Gotsa (Georgië), "Gravner", "Riecine" і "Magma Rosso" (Italië).

Zulke wijnen mogen zelfs gedronken worden door mensen met een allergie voor zwaveltoevoeging.

Als je gewone wijn wilt kopen met een lager E220-gehalte, moet je je richten op rode droge dranken.

In witte en dessertwijnen zijn sulfieten in grotere hoeveelheden aanwezig, en de maximale hoeveelheid zwaveloxide is opgenomen in wijnen die gemaakt zijn van bessen die aangetast zijn door edelschimmel (gebortritiseerd). Voor het proeven is het aanbevolen om de drank te geven "om te ademen": een deel van de schadelijke stoffen verdampt uit het glas.

Update: 25.01.2019

Categorie: Wijn en Vermout