Geschiedenis van wijn: van de oudheid tot nu
Het voorrecht genoemd te worden "de geboorteplaats van druivenalcohol" wordt door meerdere landen tegelijk betwist: Georgië, Turkije, Armenië, Iran, Azerbeidzjan, Abchazië... De eerste vondsten die duiden op de aanwezigheid van vroege wijnbouw werden in deze oude regio's gedaan. Ze behoren tot het neolithicum, namelijk tot het VIe millennium v.Chr.е. э.
De geschillen nemen niet af, de zoektocht gaat door en steeds meer landen doen mee in de race om de titel.
Wie het eerst
De titel "de bakermat van de wijnbouw" is verdeeld over verschillende gebieden: Transkaukasië, Oost-Anatolië en de noordelijke regio van de Zagros-berg.
Latere vondsten in de vorm van wijnpersen en scherven van antieke vaten dateren uit het V-II millennium voor Christus.е. э. en behoort tot Cyprus, Griekenland en Egypte.
In een van de Chinese graven werd de oudste bewaard gebleven wijn gevonden, die gebotteld werd in de XIV eeuw voor Christus.е., en vervolgens gebotteld. э.
Wijnbouw in de oudheid
De Feniciërs, Grieken en Romeinen leverden de grootste bijdrage aan het proces van wijnproductie.
De eersten die de drank actief verspreidden in het Middellandse Zeegebied, Noord-Afrika, Sicilië en Spanje.
De Grieken en Romeinen, die het stokje hadden overgenomen, gingen verder met wat zij waren begonnen, waarbij de Fenicische tradities aanzienlijk werden verdiept en uitgebreid.
De oude Grieken maakten van het drinken van wijn een ware kunst. Ze experimenteerden met temperatuur, serveermethoden en voegden ongebruikelijke toevoegingen aan de drank toe in de vorm van verschillende specerijen en kruiden.
De Grieken vonden ook de gerijpte wijn uit: zij waren de eersten die probeerden de levensduur van hun favoriete product te verlengen.
Het is interessant dat dronkenschap onder de inwoners van het oude Griekenland niet werd aangemoedigd (integendeel, matiging werd toegejuicht). Om de sterkte van de drank te verminderen, werd deze verdund met water. De enige uitzonderingen waren banketten en feestdagen, waar de wijn letterlijk vloeide als een rivier.
De Romeinen leenden Griekse tradities en vervingen geleidelijk het voorheen populaire bier door een nieuwe drank die universeel en betaalbaar werd.
Wijn werd door iedereen gedronken - van slaven tot heersers. De inwoners van het Romeinse Rijk vulden de wijnbouw aan met nuttige verbeteringen, zoals lattenwerk (vroeger werden hiervoor bomen gebruikt). Wijn werd ook gebruikt als offer aan de goden.
De oude Egyptenaren beschouwden wijn, in tegenstelling tot de Grieken en Romeinen, als een kostbare drank.
De belangrijkste waren de wijngaarden van de Farao, hoewel de heerser zelf geen sterke drank mocht drinken: het was verboden.
Alcohol werd vergoddelijkt en als offer gebracht aan aardse en hemelse beschermheren.
De kunst van het wijnmaken werd doorgegeven aan afstammelingen in de vorm van recepten en wijnbouwtechnieken.
De oude Egyptenaren kenden minstens 20 druivensoorten.
Van de middeleeuwen tot nu
Tegen de Middeleeuwen waren de druivenplantages verspreid over Noord-Europese, Aziatische en Afrikaanse gebieden. De populairste dranken komen uit Frankrijk, Spanje, Italië, Duitsland, Hongarije en Portugal.
In deze periode ontwikkelde de wijnbouw zich in verschillende richtingen:
Kloosters speelden een belangrijke rol: ze bezaten enorme wijngaarden, kweekten nieuwe variëteiten en produceerden grote partijen alcohol.
In Europa ontstonden de belangrijkste wijngebieden, die de basis vormden voor de moderne indeling in prioritaire en minder belangrijke gebieden op het gebied van wijnproductie.
De teelt en de verwerking van wijnstokken werden verbeterd en leverden hoge resultaten op, terwijl de dranken op basis van druiven zeer middelmatig waren.
Jonge wijn werd gewaardeerd, omdat men nog niet geleerd had alcohol langer dan een jaar te bewaren: men probeerde oudbakken producten sneller te verkopen.
Druivendranken waren alleen beschikbaar voor de hogere klassen en werden beschouwd als een privilege van de aristocratie.
Alcohol, met name wijn, hielp infectieziekten te bestrijden, niet als medicijn, maar als vervanging voor besmet water, dat vaak een bron van infectie was wanneer het werd geconsumeerd.
De moderne tijd bracht veel ontdekkingen en uitvindingen naar de Europese wijnindustrie.
Er begon een lang proces van het verbeteren van dranken en het vinden van manieren om de levensduur te verlengen "leven".
Tot de 17e eeuw werden oude wijnen alleen in mediterrane landen geproduceerd.
De nieuwe periode werd gekenmerkt door verschillende "ingenieuze ontdekkingen":
Wijnen werden gebotteld in glazen flessen en met kurk. Voorheen werden alleen houten vaten gebruikt.
Versterkte dranken (madeira, port, sherry) verschenen en werden snel populair.
Door alcohol aan wijn toe te voegen werd het mogelijk om de houdbaarheid te verlengen en alcohol naar andere continenten te vervoeren.
De kwaliteit van de wijnen verbeterde en er verschenen nieuwe productiemethoden (mengen, op smaak brengen met kruiden, fruit, specerijen, enz.). д.), werden verouderde producten waardevoller.
De eerste champagne werd uitgevonden in de XVII eeuw. In de XVIII eeuw ontstonden veel beroemde merken op het gebied van wijnmaken.
De ontwikkeling van de gebieden in de Nieuwe Wereld als plantages voor wijngaarden begon.
In de XVI-XVIII eeuw verschenen Europese variëteiten in Mexico, Chili, Argentinië, Peru, Californië en Australië.
De XIX eeuw was de moeilijkste voor Europese wijnmakers, toen veel wijngaarden leden onder phylloxera en schimmelziektes. Het kostte veel moeite, geld en tijd om ze te restaureren.
XX eeuw van de wijnbouw
Heropleving en actieve ontwikkeling van de wijnindustrie in Europa.
De groei van de productie van druivenalcohol in de Nieuwe Wereld.
De neergang van de wijnindustrie in de Sovjet-Unie, waar enorme wijngaardplantages en veel unieke variëteiten werden vernietigd als onderdeel van de anti-alcoholcampagne.
Update: 29.10.2018
Categorie: Wijn en Vermout