Historia wina: od starożytności do współczesności

Przywilej bycia nazywanym "miejsce narodzin alkoholu z winogron" są kwestionowane przez kilka krajów: Gruzja, Turcja, Armenia, Iran, Azerbejdżan, Abchazja. Pierwsze dowody wczesnego winiarstwa znaleziono w tych starożytnych regionach. Należą one do epoki neolitu, czyli do VI tysiąclecia p.n.e.е. э.

Spory nie cichną, poszukiwania trwają, a do wyścigu o mistrzostwo dołącza coraz więcej krajów.

Kto był pierwszym

Obecnie tytuł "kolebką winiarstwa" podzielony między kilka miejscowości: Zakaukazie, wschodnią Anatolię i północny region góry Zagros.

Późniejsze znaleziska w postaci pras do wina i odłamków starożytnych naczyń pochodzą z V-II tysiąclecia p.n.e.е. э. i należą do Cypru, Grecji i Egiptu.

W jednym z chińskich grobowców znaleziono najstarsze zachowane wino, które zostało zabutelkowane w XIV wieku pne.е., a następnie butelkowali go. э.

Produkcja wina w starożytności

Fenicjanie, Grecy i Rzymianie wnieśli największy wkład w proces produkcji wina.

Ci pierwsi aktywnie rozpowszechniali napój w całym regionie Morza Śródziemnego, w Afryce Północnej, na Sycylii i w Hiszpanii.

Grecy i Rzymianie, po przejęciu pałeczki, kontynuowali to, co zaczęli, znacznie pogłębiając i rozszerzając fenickie tradycje.

Starożytni Grecy uczynili z picia wina prawdziwą sztukę, eksperymentując z temperaturą, metodami serwowania i dodając do napoju niezwykłe dodatki w postaci różnych przypraw i ziół.

Grecy wynaleźli również starzone wino: jako pierwsi próbowali przedłużyć żywotność swojego ulubionego produktu.

Interesujące jest to, że pijaństwo wśród mieszkańców starożytnej Grecji nie było promowane (wręcz przeciwnie, umiar był mile widziany), aby zmniejszyć moc napoju rozcieńczano go wodą. Wyjątkiem były bankiety i święta, kiedy wino dosłownie płynęło jak rzeka.

Rzymianie zapożyczyli greckie tradycje i stopniowo zastąpili popularne wcześniej piwo nowym napojem, który stał się uniwersalny i przystępny cenowo.

Wino było spożywane przez wszystkich - od niewolników po władców. Mieszkańcy Imperium Rzymskiego uzupełnili uprawę winorośli o przydatne ulepszenia, na przykład podpory w postaci krat (wcześniej do tego celu wykorzystywano drzewa). Wino było również używane jako ofiara dla bogów.

Starożytni Egipcjanie, w przeciwieństwie do Greków i Rzymian, uważali wino za cenny napój.

Najbardziej znaczące były winnice faraona, chociaż sam władca nie mógł pić mocnego trunku: było to zabronione.

Alkohol był deifikowany i przynoszony jako ofiara dla ziemskich i niebiańskich patronów.

Sztuka produkcji wina została przekazana potomkom w formie przepisów i technik uprawy winorośli.

Starożytni Egipcjanie znali co najmniej 20 odmian winorośli.

Od średniowiecza do dnia dzisiejszego

W średniowieczu plantacje winogron rozprzestrzeniły się na północne regiony Europy, Azji i Afryki. Najbardziej popularne stały się napoje z Francji, Hiszpanii, Włoch, Niemiec, Węgier i Portugalii.

W tym okresie winiarstwo rozwinęło się w kilku kierunkach:

1. Klasztory odgrywały ważną rolę: posiadały ogromne winnice, hodowały nowe odmiany i produkowały duże partie alkoholu.

2. W Europie powstały główne regiony uprawy winorośli, które stanowiły podstawę współczesnego podziału na priorytetowe i mniej ważne obszary uprawy winorośli.

3. Uprawa i przetwarzanie winorośli zostały ulepszone i osiągnęły wysokie wyniki, podczas gdy napoje wytwarzane z winogron były bardzo przeciętne.

4. Ceniono młode wino, ponieważ nie nauczono się jeszcze przechowywać alkoholu dłużej niż rok: starano się szybciej sprzedawać nieświeże produkty.

5. Napoje winogronowe były dostępne tylko dla wyższych klas i były uważane za przywilej arystokracji.

6. Alkohol, w szczególności wino, pomógł w walce z chorobami zakaźnymi, ale nie jako lek, ale jako substytut zanieczyszczonej wody, która często była źródłem infekcji po spożyciu.

Czasy nowożytne przyniosły wiele odkryć i wynalazków dla europejskiego przemysłu winiarskiego.

Rozpoczął się długi proces ulepszania napojów i znajdowania sposobów na wydłużenie ich okresu przydatności do spożycia "życie ".

Do XVII wieku dojrzałe wina były produkowane tylko w krajach śródziemnomorskich.

Nowy okres charakteryzował się kilkoma "genialne znaleziska":

1. Wina zaczęto rozlewać do szklanych butelek i korkować. Wcześniej używano tylko drewnianych beczek.

2. Pojawiły się napoje wzmacniane (madera, porto, sherry), które szybko stały się popularne.

   Dodanie alkoholu do win umożliwiło wydłużenie okresu przydatności do spożycia i transport alkoholu na inne kontynenty.

3. Poprawił się skład jakościowy win, pojawiły się nowe metody produkcji (mieszanie, aromatyzowanie ziołami, owocami, przyprawami itp.). д.), wartość starzonych produktów stała się wyższa.

   Pierwszy szampan został wynaleziony w XVII wieku. W XVIII wieku powstało wiele znanych marek w dziedzinie winiarstwa.

4. Rozpoczął się rozwój terytoriów Nowego Świata jako plantacji winnic.

   W XVI-XVIII wieku europejskie odmiany pojawiły się w Meksyku, Chile, Argentynie, Peru, Kalifornii i Australii.

Najtrudniejszy dla europejskich winiarzy był XIX wiek, kiedy wiele winnic ucierpiało z powodu inwazji filoksery i chorób grzybiczych. Wiele wysiłku, pieniędzy i czasu poświęcono na ich przywrócenie.

XX wiek produkcji wina

1. Odrodzenie i aktywny rozwój przemysłu winiarskiego w Europie.

2. Wzrost produkcji alkoholu winogronowego w Nowym Świecie.

3. Upadek przemysłu winiarskiego w Związku Radzieckim, gdzie ogromne plantacje winorośli i wiele unikalnych odmian zostało zniszczonych w ramach kampanii antyalkoholowej.

Aktualizacja: 29.10.2018

Kategoria: Wino i Wermut