Whisky Glenfarclas: historia, przegląd rodzajów + ciekawostki

Glenfarclas (Glenfarclas) - Szkocka whisky należąca do firmy rodzinnej. Technologia produkcji nie zmieniła się od 2 wieków, a receptura drożdży jest utrzymywana w ścisłej tajemnicy. Destylat jest nadal podgrzewany za pomocą palnika w staromodny sposób, aby zachować jego smak i moc. Jednak sprzęt jest stale ulepszany i aktualizowany.

Cechy whisky Glenfarclas

1. Do produkcji whisky używana jest najczystsza woda ze Szkocji, destylowana metodą o wielowiekowej historii. Została wynaleziona przez Johna Granta w XIX wieku. Trunek leżakuje przez co najmniej dziesięć lat w beczkach po sherry, co nadaje mu aromat dębu, orzechów i wanilii.

2. Do produkcji trunku wykorzystywany jest lokalny jęczmień najwyższej jakości, a słód jest wstępnie suszony na paliwie torfowym, co wpływa na jego smak. Po tej procedurze whisky traci nadmierną goryczkę.

3. Do produkcji używa się sześciu miedzianych kostek. W destylarni odbywa się podwójna destylacja spirytusu na otwartym ogniu.

Historia whisky Glenfarclas

1790: Robert Hay założył destylarnię Glenfarclas na swojej farmie w Speyside w Szkocji.

1844: Właściciel uzyskał licencję na produkcję.

1865: Kiedy Hay zmarł, jego sąsiad John Grant kupił destylarnię za 512 funtów. Od tamtej pory pozostaje ona w rękach jego rodziny.

1895: Destylarnia staje się częścią Glenfarclas-Glenlivet Distillery Co.

1968: Firma stała się pionierem w butelkowaniu w beczkach, wypuszczając na rynek whisky single malt. Sherry Fino i Oloroso przechowywane są w beczkach po whisky wykonanych z europejskiego dębu.

1973: Destylarnia była jedną z pierwszych, które otworzyły swoje podwoje dla zwiedzających.

2007: Kolekcja zostaje wydana "Rodzinne beczki". Jest to seria zabytkowych whisky, które leżakowały przez pięć dekad.

2020: Produkcja jest zorientowana na eksport, więc się rozwija. Obecnie sprzedaje się ponad 700 000 butelek rocznie po bardzo wysokich cenach.

Rodzaje whisky Glenfarclas

Linia produktów jest niezwykle szeroka, okresowo wypuszczane są limitowane edycje. Wiek waha się od 10 do 40 lat, a nawet więcej.

1. Glenfarclas, 10 lat, 40%

   Złota. Aksamitny smak ujawnia czekoladę i owoce, uzupełnione słodkimi niuansami słodu. Pachnie suszonymi owocami, dymnym słodem z pikantnymi nutami. W kieliszku wyczuwalne nuty wanilii i miodu. Posmak jest specyficzny, gorzki. Pije się przyjemnie. Jest uważana za klasykę marki.

2. Glenfarclas, 12 years old, 43%

   Bursztynowa. Smak jest bogaty, owocowy z nutami dymnymi. Dyskretny słodkawy aromat z nutami dębu, owoców i sherry. Jest w nim nuta słodu. Finisz jest bardzo długi z przyprawami i kwaskowatością sherry.

3. Glenfarclas, 15 lat, 46%

   Whisky ma bogaty bursztynowo-złoty kolor ze słodkimi, maślanymi i dębowymi aromatami uzupełnionymi delikatnymi nutami torfu. Finisz jest bogaty w aromaty słodkich wiśni i suszonych owoców, lekko dymny i wyrafinowany.

4. Glenfarclas, 21 years old, 43%

   Bogaty bursztynowy kolor. Cierpki, dębowy posmak z przeplatającymi się zielonymi jabłkami i orzechami włoskimi. Słodka. Pachnie wiśnią, czekoladą, sherry i suszonymi owocami. Finisz jest długi, złożony z suszonych owoców i dębu.

5. Glenfarclas 105, 60%

   Ciemnobursztynowy. Ostre, suszone owoce i dębowe tony są wyraźnie wyczuwalne. Aromat utkany z jabłek i czekolady. Posmak czekoladowy, rozgrzewający.

Nagrody

1. W 2006 roku został nazwany "Destylarnia roku" Whisky Magazine.

2. W 2011 roku 40-letnia whisky została nazwana "Single malt roku" w dorocznym konkursie Malt Advocate Whisky Awards.

3. W 2012 roku trunek ten zdobył złoto w konkursie British International Wine & Konkurs spirytusowy.

Ciekawostki

1. Firma eksportuje na cały świat, ale większość trafia na rynek niemiecki. Rocznie do Niemiec dostarczanych jest do pięciu limitowanych kolekcji.

2. Wielkość rocznej produkcji wynosi 3,5 miliona litrów.

3. Firma posiada 34 magazyny, w których przechowuje alkohol od 1953 r. Żadna firma nie ma starszych alkoholi niż ten. To sekret sprzedaży szkockiej w wieku 40-60 lat.

4. Whisky ma łagodny smak. Osiąga się to poprzez proces recyklingu. W wysokich kostkach lżejsze alkohole przesuwają się w górę, a cięższe w dół. Skraplają się na dnie. Procedura jest powtarzana kilka razy.

5. W tłumaczeniu ze szkockiego dialektu nazwa brzmi następująco "dolina zielonej trawy".

Aktualizacja: 01.06.2020

Kategoria: Whisky i Bourbon