Półtwarde: co trzeba wiedzieć, rodzaje i jak pić

Stary rosyjski napój na bazie żyta, który w XIX wieku był uważany za miarę siły, został niezasłużenie zapomniany przez długi czas.

Dziś prywatna gorzelnia produkuje wino chlebowe według receptury przywróconej z głębi wieków "Rodionov & synowie" w Polsce, która oferuje konsumentom kilkanaście odmian tego niezwykłego napoju.

Co to jest półtwarde i jak powstaje?

Niektórzy ludzie błędnie uważają, że półtwarda to wódka lub bimber. Ale to nieprawda, chociaż jest w tym trochę prawdy.

Po pierwsze, technologia wytwarzania napoju obejmuje potrójną (czasem podwójną) destylację w miedzianych alambikach, a po drugie, jego moc wynosi 38,5%, co zbliża go do klasycznych destylatów.

Ale według starożytnych rosyjskich źródeł półtwardy to nic innego jak wino chlebowe. Po raz pierwszy została wyprodukowana w XVI wieku i cieszyła się stałą popularnością, zwłaszcza wśród szlachty, przed wprowadzeniem państwowego monopolu na produkcję alkoholu.

Półtwarda smakuje łagodniej niż wódka i jest bardzo łatwa do picia. Konsystencja napoju jest całkowicie przezroczysta. Aromat i smak mają nieporównywalny duch chleba.

Surowcem do produkcji tradycyjnego piwa półchmielonego jest grubo zmielone żyto (lub inne zboża) i naturalna woda, która nie jest poddawana silnemu oczyszczaniu.

Po fermentacji mieszanina ziaren jest destylowana w alambikach wykonanych zgodnie ze starożytnymi rysunkami i oczyszczana węglem brzozowym i białkiem jaja.

Następnie przychodzi okres "odpoczynek", który trwa około 1 miesiąca.

Drugie znaczenie słowa semi-gar

W Imperium Rosyjskim półgar był również nazywany standardem mocy równym około 38 stopni (z możliwym odchyleniem 0,5°).

Zawartość alkoholu w ówczesnych napojach alkoholowych określano następującą metodą "wyżarzanie". Badany produkt podpalano w specjalnym pojemniku, a jego moc oceniano na podstawie ilości płynu pozostałego po spaleniu. Zgodnie z oficjalnym standardem, początkowa objętość powinna wypalić się o około połowę. Stąd nazwa - pół-dobre wino, lub w skrócie - "półgar".

W handlu alkoholem miara ta była stosowana do końca XIX wieku, kiedy to do określenia mocy używano alkoholomierza, a destylację zastąpiono rektyfikacją.

Rodzaje półproduktów

Oprócz surowców żytnich do produkcji wina chlebowego wykorzystuje się inne zboża. Rezultatem jest różnorodność jego rodzajów:

1. Żyto częściowo zebrane

   Charakteryzuje się złożonym, rozgrzewającym bukietem z wyraźnymi nutami chleba i delikatną słodyczą.

   Oprócz wyselekcjonowanego żyta zawiera około 30% słodu żytniego.

   Główne akcenty: świeży chleb, płatki zbożowe, domowe wypieki, koperek, kminek, miód gryczany, młode zioła, kwiaty łąkowe, orzechy laskowe, przyprawy.

2. Słód półsłodki

   Jako surowiec używany jest wyłącznie słód żytni.

   To najbardziej wykwintna wersja wina chlebowego o kremowej konsystencji, lekkiej żytniej goryczce, aromacie świeżo upieczonych domowych wypieków, kolendry, słodu, miodu lipowego, polnych kwiatów, słodkich migdałów i zbóż.

3. Semi-gar Wheat

   Receptura obejmuje solone i niesolone ziarna pszenicy.

   Smak jest miękki, zaokrąglony, delikatny, aksamitny z nutami miękiszu pszennego, zbóż, siana, suszonych ziół, słodkiego miodu, kwiatów, przypraw, słonej solanki z kapusty.

4. Półgęsek gryczany

   Produkowane z wyselekcjonowanej gryki. Rozgrzewający smak jest miękki, słodki i lekko pikantny.

   Główne nuty: kasza gryczana, solanka ogórkowa, domowe wypieki, dzikie zioła, słoma, miód gryczany, słoma, otręby, aromatyczna bułka tarta.

5. Jęczmień półtwardy

   Wytwarzana z mieszanki solonego i niesolonego jęczmienia.

   W bogatym, słodkim smaku dominują nuty orzechów laskowych, miodu, słodu, dzikich ziół, otrębów, świeżego jęczmiennego piernika, domowego wypieku, słomy.

6. Półchmielone pszeniczno-żytnie

   Produkowana z mieszanki żyta i pszenicy.

   Napój ma ciepły, delikatny, lekko słodki smak z nutami żytniego i pszennego chleba, krakersów, miodu, zbóż, świeżej słomy i traw łąkowych.

Jak pić i co jeść

Nie wymaga schładzania przed wypiciem jak wódka. Jej smak doskonale ujawnia się w temperaturze pokojowej.

Jako przekąski polecane są tradycyjne rosyjskie potrawy: kapuśniak, barszcz, hodgepodge, zupa, placek mięsny, stroganow wołowy, pierogi, naleśniki z kawiorem, placki rybne, pikle, dziczyzna, zrazy grzybowe, galareta, kaszanka itp.

Aktualizacja: 27.08.2019

Kategoria: Wódka