Różnica między koniakiem a armaniakiem
Na pierwszy rzut oka pytanie to może wydawać się nieistotne. No bo czym, proszę Państwa, może różnić się koniak od armaniaku, skoro oba mają zewnętrzne podobieństwa i francuskie pochodzenie, oba są wytwarzane z alkoholu winogronowego starzonego w dębowych beczkach, pite w podobnych warunkach z tego samego rodzaju kieliszków i brzmią bardzo podobnie?
W rzeczywistości istnieją różnice, nie mniejsze niż między innymi napojami z tej samej grupy. Poznajmy różnicę między koniakiem a armaniakiem.
Czas i miejsce
Pomimo faktu, że oba napoje pochodzą z Francji, stało się to w dość przyzwoitym odstępie czasu i w różnych częściach kraju. Armagnac jako pierwszy pojawił się w połowie XIV wieku. Koniak pojawił się dopiero 150 lat później - na przełomie XV i XVI wieku. Ojczyzną pierwszego był gaskoński region Armagnac, podczas gdy drugi narodził się w okolicach miasta Cognac, które znajduje się nieco na północ - w prowincji Charente.
To właśnie ta ostatnia okoliczność umożliwiła najmłodszemu z napojów zdobycie popularności na całym świecie: Charente, które ma dostęp do morza, było znacznie bardziej dostępne dla zagranicznych kupców niż Armagnac, który znajduje się w przyzwoitej odległości zarówno od Zatoki Biskajskiej, jak i Morza Śródziemnego.
Różnice w produkcji
Wynikiem oddalenia geograficznego są liczne różnice w produkcji obu napojów.
Odmiana winogron
Tylko winogrona Uni Blanc są używane do koniaku, podczas gdy armagnac, oprócz wyżej wymienionej odmiany, może zawierać około tuzina innych odmian białych winogron.
Pojedyncza destylacja
Podczas gdy do produkcji koniaku wykorzystuje się podwójną destylację alkoholu gronowego, w przypadku armaniaku jest to pojedyncza, długa destylacja.
W rezultacie mocniejszy trunek z Charente jest rozcieńczany do kanonicznych 40 stopni przed butelkowaniem, podczas gdy jego południowy odpowiednik naturalnie nabiera mocy, która waha się między 40-50 obrotami podczas procesu starzenia.
Mieszanie
W przypadku koniaku dozwolone jest mieszanie alkoholu uzyskanego podczas przetwarzania zbiorów z różnych lat.
Do produkcji armaniaku wykorzystywane są wyłącznie winogrona z jednego zbioru.
Sprawia to, że koniak jest łatwiejszym do opanowania napojem o stabilnej charakterystyce. Napój z Gaskonii, którego właściwości zmieniają się nieznacznie z roku na rok, lubi przynosić swoim fanom zarówno przyjemne, jak i nieprzyjemne niespodzianki.
Beczki dębowe
Napoje te leżakują w beczkach wykonanych z różnych rodzajów dębu: koniak produkowany jest z dębu Limousin, a armagnac z czarnego dębu. Ten ostatni jest zwykle starzony przez dłuższy okres czasu.
Producenci armaniaku zmuszeni są do znalezienia kompromisu pomiędzy osiągnięciem optymalnego okresu leżakowania, a zapobieganiem przesycenia trunku taninami, których w czarnym dębie jest pod dostatkiem. Z tego powodu przyszły Armagnac jest początkowo starzony tylko w nowych beczkach wykonanych z bogatego w garbniki, świeżo ściętego drewna.
Następnie wlewa się go do starszych pojemników, choć nie tak mocnych, ale o niższym poziomie ściągających ze względu na ich czcigodny wiek.
Wszystkie powyższe czynniki nie mogły nie wpłynąć na smak, zapach, a nawet różnice wizualne, które istnieją między interesującymi nas napojami.
Właściwości użytkowe
Istnieją również pewne różnice podczas picia obu napojów. Przede wszystkim wynikają one z faktu, że Armagnac jest bardziej sztywny, ale jednocześnie ma jaśniejsze i bardziej zróżnicowane spektrum smaku i aromatu.
Podczas gdy koniak jest zwykle podawany z kawą i deserami lub jako digestif, armagnac nie jest tak wymagający pod tym względem.
Oprócz roli deseru i digestifu, doskonale nadaje się zarówno jako część połączonego aperitifu, jak i jako napój stołowy (zwłaszcza w towarzystwie foie gras i innych dań kuchni południowo-francuskiej).
Surowość gaskońskiego trunku ma jeszcze jedną ciekawą właściwość, dzięki której wszystkie rodzaje armaniaku dobrze komponują się z popołudniowym cygarem, podczas gdy koniak będzie w tym przypadku nieodpowiedni...
Aktualizacja: 20.06.2015
Kategoria: Brandy i Koniak