Kolumna płytowa: zalety, jaka powinna być, wzór do obliczania wysokości + wybór schematów

Kolumna talerzowa to rodzaj urządzenia destylacyjnego do produkcji domowego naparu.

Jest to pionowy cylinder, wewnątrz którego w pewnej odległości umieszczone są poziome przegrody (płyty), przez które przepływa ciekły produkt podczas destylacji.

Pozwala uzyskać dość wysokiej jakości alkohol nawet przy pojedynczej destylacji ze względu na wielokrotny kontakt cieczy i gazu.

Zalety kolumny płytowej

1. Dobre oczyszczanie z toksycznych zanieczyszczeń (im więcej przegród, tym wyższe);

2. Zmienność projektu (można zmienić charakterystykę destylatu, zmniejszając lub zwiększając liczbę płytek);

3. Brak zależności od ciśnienia wody lub spadków napięcia (w przeciwieństwie do urządzeń typu dyszowego);

4. Wysoka wydajność (zwiększona przez większą średnicę cylindra).

Kolumny talerzowe są wykonane z miedzi, stali, szkła i fluoroplastiku. Popularne są opcje miedziane "flety" ze względu na podobieństwo do instrumentu muzycznego.

Kolumny różnią się również rodzajem otworów na płytach. Mogą być nasadkowe, sitowe, kratowe, płytowe, talerzowe.

Do produkcji wysokiej jakości domowego alkoholu najlepszymi opcjami są wersje kołpakowe, które wyróżniają się wysoką wydajnością i łatwością obsługi.

Są one jednak dość skomplikowane w montażu i wymagają drogich komponentów. Dlatego takie urządzenia są najczęściej wykorzystywane do produkcji szlachetnych trunków: whisky, koniaku, burbona.

W razie potrzeby można samodzielnie zmontować tańszy odpowiednik kolumny z nasadką.

Jaka powinna być kolumna talerzowa?

Korpus urządzenia jest zwykle wykonany ze stali nierdzewnej, ale modele szklane są bardziej widoczne.

Średnica zależy tylko od mocy grzewczej: można ją zwiększyć według własnego uznania, zwiększając w ten sposób wydajność urządzenia.

Stopień i klarowność napoju są wzmocnione przez dodanie płytek wewnątrz cylindra.

Najczęściej używane są kolumny z 5-10 przegrodami (zakres wytrzymałości destylatu od 88 do 95%).

Do uszczelniania podłóg stosowane są konwencjonalne krążki silikonowe.

Opcjonalnie kolumna może być uzupełniona o pośrednią jednostkę próbkującą lub złącze termometru.

Przybliżone parametry elementów:

1. Powierzchnia rur parowych wynosi około 10% przekroju poprzecznego kolumny;

2. Powierzchnia szczelin wynosi 70-80% powierzchni rurek parowych;

3. Obszar drenażu 1/3 całkowitej powierzchni rur parowych (średnica - około 18-20% grubości rury).

Wzór do obliczania wysokości kolumny płytowej

Gdzie h to odległość między płytami, z₁ to odległość między górną przegrodą a pokrywą kolumny, z₂ to odległość między dolną przegrodą a dnem kolumny, N to liczba płyt.

Dolne przegrody są wykonane z większym przekrojem otworu i poziomem flegmy (jako zatrzymujące), górne przegrody z mniejszymi parametrami (jako oddzielające).

Zaślepki są wybierane spośród dostępnych rozmiarów (np. zaślepki o średnicy 28 lub 22 mm).

Kształt otworów w płytach nie odgrywa szczególnej roli, ale lepiej jest, aby były one jak najwęższe, aby para była dzielona na małe pęcherzyki, zwiększając w ten sposób powierzchnię styku faz. Większa liczba nasadek również będzie korzystna.

Urządzenie można ulepszyć poprzez umieszczenie rur parowych (wyżej niż rury spustowe) zamiast otworów w płytach i przykrycie ich zaślepkami szczelinowymi. Oddzielona flegma pozostanie na przegrodach nawet po wyłączeniu ogrzewania.

Pobierz schemat kolumny płytowej

Aby pobrać archiwum z rysunkami, kliknij na poniższy obrazek, lub to jest link.

Aktualizacja: 16.01.2020

Kategoria: Wódka