Piwo Tripel: przegląd 5 marek
Tripel - Belgijskie piwo po raz pierwszy uwarzone w klasztorze trapistów w Westmalle. Spośród wszystkich odmian okazało się najmocniejsze. W procesie warzenia używa się standardowych drożdży i lekkich słodów, typowych dla jasnego piwa.
Złoto-bursztynowy kolor i słodki owocowy aromat uzyskuje się poprzez dodanie białego cukru pudru, chmielu i czasami przypraw. Stosowana jest metoda podwójnej fermentacji z fermentacją butelkową. Powoduje to lekko mętny kolor.
Bosteels, Tripel Karmeliet, 8,4 proc
Browar Bosteels pochodzi z 1791 roku i znajduje się w Boggenhout w Belgii. To jest biznes rodziny Bosteels. Ich produkty są wysoko cenione na rynku ze względu na ich wysoką jakość. Receptura piwa zachowała się od 1679 roku i została wynaleziona w klasztorze karmelitów w Dendermonde. Herb karmelitów znajduje się na szyjce. Używane są trzy rodzaje zbóż: jęczmień, pszenica i owies.
Piwo ma złoty kolor z wysoką i trwałą pianą. Smak jest łagodny, głęboki z nutami owocowymi i chmielowymi. Zapach owoców, cytrusów, ziół i słodu. Chlebowy posmak z chmielową i cytrusową goryczką.
Lefebvre, Floreffe, 8%
Należące do Lefebvre na licencji starego opactwa Floreff. Istnieje od 1121 roku w pobliżu miasta Namur. Produkcja piwa i sera przyniosła klasztorom popularność. Na potrzeby browaru przeznaczono osobny budynek, co było rzadkością w przypadku tego typu browarów w Valognes. W 1796 roku opactwo zostało splądrowane i zamknięte. W 1830 r. na jego terenie otwarto małe seminarium, ale produkcja nie została wznowiona. Prawa do piwa trafiły w ręce prywatne. Powszechnie wiadomo, że mnisi bardzo lubili ten napój. Kiedy spóźnili się na poranną mszę, zostali ukarani czasowym pozbawieniem piwa.
Mętny słomkowy kolor z niską i krótkotrwałą pianą. Aromat lukrecji i karmelu ustępuje miejsca chmielowej goryczce. Pachnie słodkimi owocami i odrobiną cytrusów. Posmak jest długi i wytrawny z nutami owocowymi.
Mikkeller, Trippel A, 9,9%
Produkcja Mikkeller została otwarta w 2008 roku. Dwa lata wcześniej przyjaciele Mikkel i Keller eksperymentowali w kuchni w Kopenhadze. Wszystko zaczęło się od skopiowania duńskiego piwa Brockhouse IPA, którego sukces skłonił towarzyszy do stworzenia własnych próbek. W 2007 roku Keller rozpoczął pracę jako redaktor magazynu muzycznego Soundvenue. Mikkel kontynuował warzenie piwa i obecnie współpracuje z prestiżowymi restauracjami i amerykańskimi dystrybutorami. Jego produkty są sprzedawane w 40 krajach. Browar jest uznawany za jeden z najbardziej zaawansowanych na światowym rynku.
Bursztynowy słodko-gorzki tripel z delikatną owocowością. Aromat to harmonia słodu, chmielu, kolendry i skórki pomarańczy. Posmak z przyprawami i lekką goryczką.
St. Bernardus, Watou, 7,5%
The St. Bernardus Watou znajduje się we Flandrii. Na początku XX wieku opactwo Catsberg znajdowało się w wiosce Watou w Belgii i rozpoczęło produkcję serów, z których najsłynniejszy nazywał się St. Bernardus, Watou. Później produkcja została sprzedana firmie Evariste Deconinck. Nowy właściciel kupił licencję na warzenie piwa od zakonu trapistów z Westvleteren. Użyto starożytnych receptur klasztoru, a także ekskluzywnego szczepu drożdży St. Sixtus. W 1992 r. mnisi odmówili odnowienia licencji, ponieważ "Trapista" piwo nie może być warzone poza klasztorem. Firma stała się znana jako St. Bernardus i rozszerzyła swoją linię produktów.
Ciemny bursztyn, prawie brązowy. Smak łączy w sobie nuty chlebowe, bananowe i drożdżowe z nutą moreli. Słód ujawnia się w aromacie.
La Trappe, 7,7% alkoholu
Opactwo "Notre Dame de la Grande Trappe", znajdujący się we Francji, dał firmie swoją nazwę. W XIX wieku mnisi byli prześladowani i schronili się w Holandii. W 1884 r. zaczęto warzyć piwo na terenie wcześniej założonego opactwa, Klasztoru Najświętszej Marii Panny w Königshofen. Metody są niezmienione do dziś. Do I wojny światowej trappe było warzone przez mnichów dla mnichów, ale popyt doprowadził do rozszerzenia produkcji na skalę przemysłową.
Firma została nazwana Bierbrouwerij De Koningshoeven. w 1980 r. zaczęto warzyć piwo marki La Trappe według receptur z lat 50. ubiegłego wieku. Dziś firma jest jedną z siedmiu, które mają prawo do pisania "Trappist" w nazwie produktów, ponieważ jest nierozerwalnie związana z mnichami.
Złoto-czerwony kolor. Owocowe z dominującymi nutami słodowymi i niuansami owoców, chleba i chmielu. Cierpki aromat utkany z nut bananowych, cytrusowych, korzennych i chlebowych.
Aktualizacja: 16.07.2020
Kategoria: Piwo, Cydr, Ale