Rodzaje sambuca - popularne kolory i marki
Nie jest tajemnicą, że ulubiony przez Włochów likier anyżowo-migdałowy, sambuca, ma kilka różnych modyfikacji produkowanych przez dziesiątki producentów. Zanim więc zaczniemy poznawać apenińską wariację na temat anyżu, warto zapoznać się zarówno z jego rodzajami, jak i najpopularniejszymi markami.
Ciemna sambuca
Charakterystyczną cechą tego typu trunku jest jego ciemnoniebieski kolor, który uzyskuje się poprzez dodanie do jego składu korzenia lukrecji.
W ten sposób palący, świeży smak anyżu jest uzupełniony termojądrową świeżością lukrecji. Z tego punktu widzenia czarna odmiana likieru jest słusznie uważana za najbardziej elitarną.
Składniki ziołowe zawarte w tym napoju sprawiają, że jest on dobrym środkiem trawiennym, żużlowym, przeciw przeziębieniu i kojącym.
Sambuca ta jest zalecana jako aperitif i digestif.
Istnieje również wersja kawowa i czekoladowa sambuca.
Nawiasem mówiąc, wydaje się, że napój czekoladowo-anyżowy odziedziczył słodycz i lepkość charakterystyczną dla roztopionej czekolady.
Zamiast tego jego kawa "kolega" ma bardziej złożony skład.
Ta kawa jest zwykle parzona z kilku odmian kawy z różnych części świata.
Dla przykładu, słynna Molinari caffe sambuca zawiera ziarna wyśmienitej karaibskiej Arabiki i aromatycznej Robusty uprawianej na afrykańskich i polinezyjskich plantacjach kawy.
Czerwona sambuca
Napój deserowy o głębokim czerwonym kolorze.
Efekt ten uzyskuje się poprzez dodanie do przyszłego likieru ekstraktów z różnych czerwonych owoców i jagód.
W ten sposób producenci napojów tworzą malinową, żurawinową, granatową lub, powiedzmy, wiśniową sambucę.
Składnik owocowy i jagodowy nieco wycisza składnik anyżowy klasycznego napoju, czyniąc go słodszym, gęstszym i bardziej lepkim.
Jednocześnie należy zauważyć, że skala produkcji tego typu napojów jest nieco gorsza od dwóch poprzednich.
W związku z tym, włoski czerwony likier anyżowy jest znacznie rzadziej spotykany w sprzedaży niż jego białe i czarne odpowiedniki.
Możliwe jednak, że prędzej czy później nazwa tego typu napoju stanie się anachronizmem, ustępując miejsca bardziej zwięzłej definicji: owocowa sambuca...
W końcu dziś istnieją już marki napoju, które zawierają takie owoce, które nie mają nic wspólnego z czerwienią, takie jak pomarańcze, zielone jabłka, gruszki, banany, a nawet mango...
Popularne marki sambuca
Wśród producentów likierów dominują głównie włoskie firmy.
Nie oznacza to jednak, że destylarnie w innych krajach odmawiają włączenia tego trunku do swoich produktów. W związku z tym oba z nich znajdą odpowiednie miejsce w naszym przeglądzie.
Molinari sambuca
Pojawienie się tej marki wiąże się z nazwiskiem Angelo Molinari, który założył własną firmę produkującą likiery rzemieślnicze w 1945 roku w pobliżu Rzymu.
Dzięki staraniom Molinariego i jego rodziny włoski regionalny napój nie tylko wszedł na światowy rynek alkoholi, ale także z powodzeniem się na nim zadomowił.
W szczególności to założyciel Molinari wpadł na pomysł udoskonalenia wiejskiego anyżu poprzez dodanie do niego anyżu gwiazdkowatego.
W rezultacie narodził się jeden ze znaków rozpoznawczych współczesnych Włoch: biała Sambuca Molinari, która otrzymała nie tylko nagrodę państwową "ekstra", ale także status napoju narodowego.
Oprócz tej 42-stopniowej marki, na świecie bardzo popularna jest również wspomniana już Sambuca Molinari caffe.
Ten 38-stopniowy napój, stworzony przez bratanka założyciela firmy, Mario, jest obecnie powszechnie spożywany zarówno w postaci czystej, jak i jako część kolorowych koktajli lub jako tonik do czarnej kawy.
Sambuca Ramazzotti
Biała i czarna sambuca Ramazzotti (odpowiednio 38 i 40 stopni) produkowana jest obecnie w okolicach Mediolanu pod auspicjami włoskiego oddziału słynnego alkoholowego potwora Pernod Ricard. Powstanie tej marki, która pojawiła się pod koniec XIX wieku, wiąże się z destylarnią o tej samej nazwie, która specjalizuje się w rozwoju i produkcji likierów i bitterów od 1815 roku.
Podczas gdy czarna odmiana trunku w pełni odpowiada jego lukrecjowo-anyżowej esencji, biała modyfikacja likieru może zaskoczyć swoich fanów dodatkowymi nutami wanilii i fiołka. Jednocześnie oba rodzaje napojów najlepiej stosować jako digestif.
Luxardo sambuca
Włoska rodzinna firma Luxardo z siedzibą w prowincji Veneto specjalizuje się w produkcji klasycznych likierów owocowych od początku XIX wieku.
Nic więc dziwnego, że większość marek 38-stopniowego likieru anyżowego prezentowanego przez firmę należy do czerwonego (i nie tylko) owocowo-jagodowego sektora palety sambuca.
Na tym jednak innowatorzy z Wenecji Euganejskiej nie poprzestali. Oprócz owocowego, zaczęli aktywnie rozwijać temat przypraw.
W rezultacie na rynku pojawiły się odmiany sambuca z dodatkiem cynamonu i papryczki chili.
Cała ta sztuka jest rozkoszą dla miłośników słodkich i pikantnych napojów, a także prawdziwym oburzeniem ze strony koneserów klasyki gatunku.
Jednocześnie House of Luxardo nie są obce tradycyjne zasady.
Przykładem tego jest biała Sambuca dei Cesari Luxardo, która harmonijnie łączy dominujący motyw anyżu z nutami wanilii i wiśni.
Di Amore sambuca
Biała Sambuca Classico Di Amore, produkowana przez szanowaną turyńską destylarnię Barbero, szczyci się mocą 42 stopni i nienaganną reputacją.
Jedynym warunkowym odstępstwem od podręcznikowego kanonu jest dodanie do napoju skórki cytryny, która nieco zmniejsza naturalną słodycz likieru.
Cellini sambuca
Sambuca Bianco Cellini, 40 proof, produkowana jest przez rodzinną destylarnię Bottega położoną 50 kilometrów od Wenecji. Drink ten jest częścią wielokalibrowej linii poświęconej słynnemu rzeźbiarzowi i jubilerowi Benvenuto Celliniemu i skierowany jest przede wszystkim do osób o usposobieniu bohemy. Oprócz tradycyjnego anyżkowego smaku, likier ma lekkie nuty kwiatowe.
Cesare sambuca
Pod nazwą "Cesare sambuca" w przestrzeni postsowieckiej możemy mówić aż o dwóch białych 40-stopniowych drinkach: włoskiego sambuca Originale Cesare da Sesto oraz hiszpańskiego (a właściwie katalońskiego) sambuca Cesare imperator...
Pierwszy z nich produkowany jest w okolicach Turynu przez lokalną firmę winiarską Perlino.
Co ciekawe, pomimo swojej przejrzystości, stała dominacja anyżu w tym likierze ma lekki posmak lukrecji.
Drugi, produkowany przez Teichenne, jest uważany za bardzo godny substytut włoskiego klasyka.
Vaccari Sambuca
Biała sambuca Vaccari o mocy 38 stopni i jej czarna (siostrzana) sambuca Vakkari nero produkowane są przez jedną z najstarszych destylarni na świecie, holenderską firmę Lucas Bols. Wprowadzona na rynek w 1990 r. marka została nazwana na cześć Arturo Vaccari, twórcy waniliowego likieru anyżowego Galliano.
Zarówno biały, jak i czarny likier powstają na bazie włoskiego alkoholu i zdaniem ekspertów są w pełni zgodne z apenińskimi normami.
Jednak stosunkowo niska moc trunku sprawia, że jest on mniej jasny w porównaniu do tego samego 42-stopniowego Molinari.
Jednocześnie to właśnie ten holenderski alkohol, a nie jego bardziej czcigodne włoskie odpowiedniki, jest najpopularniejszym likierem anyżowym w Meksyku.
Villa Viola sambuca
Przezroczysta, 38-stopniowa sambuca Villa Viola produkowana jest przez niemiecką firmę handlowo-destylacyjną Karlheinz Haus.
Ten dobrej jakości likier anyżowy z lekkim posmakiem wanilii polecany jest do koktajli.
Napój może nie ma prawdziwego uroku Apeninów, ale jak każdy niemiecki produkt, jest wytwarzany w ścisłej zgodności z odpowiednimi zasadami.
W związku z tym raczej niczym nie zaskoczy, ale też nie sprawi szczególnego zawodu.
Aktualizacja: 13.04.2016
Kategoria: Likiery i nalewki